101 dalmatyńczyków (1961)

Pongo ma dość spokojnego kawalerskiego życia swojego właściciela, Roberta Radcliffe'a, dlatego podczas spaceru wypatruje odpowiedniego towarzystwa dla nich obu. Jego plan działa lepiej, niż mógł przypuszczać: Robert poznaje Anitę, a Pongo jej dalmatynkę Czikę. Wkrótce obie pary mieszkają razem, a psy zostają rodzicami piętnastu szczeniąt. Rodzinna sielanka kończy się wraz z wizytą Cruelli de Mon, dawnej znajomej Anity, która chce odkupić cały miot. Robert zdecydowanie odmawia. Niedługo później pod jego nieobecność do domu włamują się Baryła i Nochal, wynajęci przez Cruellę, i porywają młode. Policja nie potrafi odnaleźć psów ani udowodnić, kto stoi za kradzieżą, więc Pongo uruchamia własny system poszukiwań. Wieczorne szczekanie przekazuje wiadomość kolejnym zwierzętom w Londynie i dalej na prowincję. Trop prowadzi do starej posiadłości, gdzie Sierżant Czmych odkrywa znacznie więcej dalmatyńczyków, niż ktokolwiek się spodziewał. Pongo i Czika ruszają po swoje dzieci, a akcja ratunkowa szybko przeradza się w próbę wyprowadzenia z kryjówki całej gromady szczeniąt. Cruella nie zamierza pozwolić im uciec. Z pomocą zwierząt spotkanych po drodze dalmatyńczyki muszą przechytrzyć pościg i przebyć zimową trasę do domu, zanim porywacze ponownie je dopadną. Liczy się szybkość, współpraca i dobra znajomość drogi.