Astronauta (2024)

Jakub Procházka od sześciu miesięcy przebywa samotnie w kosmosie, gdzie prowadzi czeską misję badawczą skierowaną ku tajemniczej chmurze cząstek znajdującej się za Jowiszem. Na Ziemi pozostawił żonę Lenkę, a długie rozstanie coraz wyraźniej odsłania problemy, których małżonkowie nie rozwiązali przed startem. Jakub czeka na wiadomości z domu, nie wiedząc, że Lenka rozważa zakończenie ich związku. W zamkniętej przestrzeni statku jego izolacja staje się jeszcze bardziej dotkliwa, gdy w jednym z przedziałów odkrywa ogromną, przypominającą pająka istotę. Stworzenie porozumiewa się z nim telepatycznie, interesuje ludzkimi emocjami i przedstawia się jako Hanuš. Zamiast atakować astronautę, zaczyna towarzyszyć mu podczas kolejnych dni podróży. Ich rozmowy stopniowo przenoszą się z niezwykłego gościa na wspomnienia Jakuba, jego ambicję oraz relację z Lenką. Hanuš zagląda do doświadczeń człowieka z perspektywy zupełnie obcej ludzkim przyzwyczajeniom i zmusza go do przyjrzenia się decyzjom, które doprowadziły do obecnego kryzysu. W miarę zbliżania się do celu misji Jakub musi ustalić, czy ważniejsze okaże się odkrycie czekające w głębi kosmosu, czy próba naprawienia tego, co pozostawił na Ziemi. Rozmowy z nieoczekiwanym pasażerem przybierają formę osobliwej terapii, w której nie da się ominąć bolesnych wspomnień ani zasłonić obowiązkami wynikającymi z misji.