Atlantyda. Zaginiony ląd (2001)

Milo od lat próbuje przekonać pracowników muzeum, że Atlantyda nie jest jedynie legendą. Jego badania języków i dawnych przekazów prowadzą do Dziennika Pasterza, księgi mającej wskazywać drogę do zaginionej cywilizacji, lecz kolejni przełożeni traktują pomysł ekspedycji jak obsesję. Sytuację zmienia Preston Whitmore, dawny przyjaciel dziadka Milo. Dysponuje odnalezionym dziennikiem, odpowiednimi środkami i załogą gotową zejść głęboko pod powierzchnię oceanu. Młody lingwista dołącza do wyprawy dowodzonej przez Rourke'a, w której uczestniczą między innymi Audrey, Wołodia, dr Słodki i pani Packard. Już droga do celu przynosi straty, ale ocalała grupa dociera do miasta, które przetrwało katastrofę sprzed tysięcy lat. Milo poznaje księżniczkę Kidę i szybko zauważa, że mieszkańcy utracili część wiedzy własnych przodków. Ich niezwykłe kryształy nadal zasilają urządzenia i pomagają w leczeniu, choć nikt nie potrafi już w pełni wyjaśnić źródła tej energii. Kida liczy, że przybysz odczyta dawne inskrypcje i pomoże ocalić słabnącą cywilizację. Nie wszyscy członkowie ekspedycji przybyli jednak wyłącznie po wiedzę. Im bliżej Milo jest rozwiązania zagadki, tym wyraźniej różnią się cele odkrywców i ludzi widzących w podziemnym mieście bezcenny łup. Odkrycie, którego Milo szukał całe życie, stawia go więc po stronie mieszkańców, zanim sam zdąży zrozumieć pełny sens ich technologii.