Bulion i inne namiętności (2023)

W drugiej połowie XIX wieku Eugénie od lat prowadzi kuchnię w domu Dodina, cenionego smakosza i znawcy francuskiej gastronomii. Ich współpraca dawno przestała być zwykłą relacją między pracodawcą a kucharką. Razem układają menu, testują przepisy i przygotowują wielogodzinne posiłki dla przyjaciół, rozumiejąc się przy stole niemal bez słów. Dodin otwarcie darzy Eugénie uczuciem i regularnie proponuje jej małżeństwo, lecz ona ceni niezależność oraz układ, który wypracowali przez lata. Nie oznacza to braku bliskości. Wspólne gotowanie, nocne rozmowy i wzajemna troska są częścią ich codzienności równie naturalną jak wybieranie produktów z ogrodu. Z czasem coraz większe znaczenie zaczyna mieć zdrowie Eugénie. Zdarzające się zasłabnięcia niepokoją Dodina, który nie potrafi traktować ich jak kolejnej drobnej niedogodności. W domu pojawia się też młoda Pauline, dziewczynka obdarzona niezwykłym smakiem i pamięcią do potraw. Jej talent otwiera możliwość przekazania kulinarnej wiedzy następnemu pokoleniu. Jednocześnie Dodin podejmuje próbę odwrócenia ich dotychczasowych ról i przygotowania dla Eugénie posiłku, w którym chce zawrzeć to, czego przez lata nie umiał ostatecznie rozstrzygnąć słowami. Gotowanie pozostaje przy tym konkretnym działaniem, nie dekoracją: wybór składników, długość gotowania i kolejność podawania dań stają się sposobem prowadzenia rozmowy o uczuciach, czasie i przemijaniu.