Challengers (2024)

Tashi Duncan od młodości traktuje tenis jak grę, w której najciekawsze rzeczy dzieją się między ludźmi po przeciwnych stronach siatki. Jako utalentowana juniorka poznaje Arta Donaldsona i Patricka Zweiga, najlepszych przyjaciół rywalizujących zarówno na korcie, jak i o jej uwagę. Kilka lat później układ tej trójki wygląda zupełnie inaczej. Kontuzja zakończyła zawodniczą karierę Tashi, która została trenerką i żoną Arta. Pomogła mu wejść na najwyższy poziom profesjonalnego tenisa, lecz przed ważnym turniejem zawodnik traci pewność siebie i serię meczów. Tashi zapisuje go więc do znacznie mniejszej imprezy, licząc, że kilka zwycięstw pozwoli mu odzyskać rytm. Na tej samej drabince pojawia się Patrick, dziś żyjący z turnieju na turniej i daleki od sukcesów dawnego kolegi. Ich spotkanie uruchamia wspomnienia kolejnych etapów relacji: młodzieńczej fascynacji, ambicji, zazdrości, zdrad i wyborów podejmowanych pod wpływem sportowej rywalizacji. Obecny mecz staje się przez to czymś więcej niż walką o punkty rankingowe. Każda wymiana przypomina o tym, jak mocno kariery obu mężczyzn zostały splecione z Tashi i jak trudno oddzielić pragnienie zwycięstwa od potrzeby udowodnienia czegoś sobie nawzajem. Akcja przeskakuje między kolejnymi latami, dzięki czemu znaczenie drobnych gestów, starych obietnic i pozornie zwykłych meczów ujawnia się dopiero wtedy, gdy trójka znów spotyka się w jednym miejscu.