Dobrzy nieznajomi (2023)

Adam mieszka samotnie w niemal pustym londyńskim wieżowcu i pracuje nad scenariuszem, który coraz mocniej kieruje jego myśli ku dzieciństwu. Pewnego wieczoru do drzwi puka Harry, jeden z nielicznych sąsiadów w budynku. Początkowo niezręczne spotkanie przeradza się w relację, która wyciąga Adama z codziennego odosobnienia i zmusza go do ponownego przyjrzenia się własnym lękom. Niedługo później mężczyzna odwiedza miejscowość, w której dorastał. W rodzinnym domu czeka na niego coś niemożliwego: rodzice wyglądają dokładnie tak, jak w chwili swojej śmierci sprzed trzydziestu lat, jakby od tamtego czasu nic się nie wydarzyło. Adam zaczyna do nich wracać i prowadzić rozmowy, których nie miał szans odbyć jako dziecko. Opowiada o dorosłości, swojej orientacji, samotności oraz świecie, którego oni nigdy nie poznali. Każda wizyta otwiera kolejne wspomnienia i pytania dotyczące straty, a rozwijająca się bliskość z Harrym staje się drugim nurtem jego życia. Granica między teraźniejszością a tym, co pozostało w pamięci, robi się coraz mniej wyraźna. Adam próbuje pogodzić potrzebę zatrzymania rodziców przy sobie z możliwością zbudowania więzi z kimś, kto istnieje tu i teraz. Scenariusz, nad którym pracuje, coraz wyraźniej splata się przy tym z osobistymi wspomnieniami, przez co twórcza praca przestaje być bezpiecznym dystansem wobec wydarzeń z dzieciństwa.