Idiokracja (2006)

Joe Bauers nie wyróżnia się niemal niczym, co właśnie czyni go idealnym kandydatem do tajnego wojskowego eksperymentu. Jako człowiek uznany za wyjątkowo przeciętnego ma spędzić rok w stanie hibernacji, podobnie jak wybrana do programu Rita. Projekt szybko zostaje jednak porzucony po skandalu, baza wojskowa znika, a o zamkniętych kapsułach nikt już nie pamięta. Joe i Rita budzą się dopiero pięćset lat później. Rok 2505 niewiele przypomina przyszłość, jakiej mogliby się spodziewać. Infrastruktura rozpada się pod ciężarem zaniedbań, reklama przeniknęła niemal każdy obszar życia, a podstawowa wiedza stała się czymś niezwykłym. Joe, który we własnych czasach był idealnym przykładem średniej, nagle okazuje się najinteligentniejszym człowiekiem w otoczeniu. Po obowiązkowym teście trafia przed oblicze prezydenta Camacho i zostaje zmuszony do rozwiązania problemów kraju. Najpilniejszy dotyczy rolnictwa: uprawy obumierają, ponieważ pola zamiast wodą nawadnia się popularnym napojem zawierającym elektrolity. Próba zastosowania prostego rozwiązania wywołuje jednak konsekwencje gospodarcze i polityczne, których Joe nie potrafił przewidzieć. Żeby wrócić do własnej epoki, musi odnaleźć rzekomą maszynę czasu, jednocześnie próbując przetrwać w społeczeństwie, gdzie zdrowy rozsądek uchodzi za podejrzaną formę geniuszu. Najprostsze fakty wymagają tu ciągłego tłumaczenia ludziom, dla których reklama i telewizyjny slogan mają większą moc niż doświadczenie.