Igrzyska śmierci: Ballada ptaków i węży (2023)

Osiemnastoletni Coriolanus Snow wychowuje się w Kapitolu w rodzinie, której dawna pozycja znacznie przewyższa obecny majątek. Razem z kuzynką Tigris i Panibabką ukrywa finansowe problemy, licząc, że szkolny sukces pozwoli mu odzyskać znaczenie nazwiska. Szansą stają się Dziesiąte Głodowe Igrzyska, podczas których najlepsi uczniowie mają pełnić funkcję mentorów trybutów. Coriolanus otrzymuje Lucy Gray Baird z Dystryktu Dwunastego, dziewczynę, która podczas dożynek zwraca na siebie uwagę publiczności śpiewem i nieprzewidywalnym zachowaniem. Początkowo traktuje ją jako drogę do nagrody i uznania, lecz szybko dostrzega, że jej popularność może zmienić sposób, w jaki Kapitol patrzy na brutalne widowisko. Pod okiem doktor Volumnii Gaul mentorzy uczą się, że przetrwanie uczestnika zależy również od zainteresowania widzów, sponsorów i odpowiednio zbudowanej historii. Coriolanus zaczyna pomagać Lucy Gray coraz odważniej, ryzykując pozycją i konfliktem z dziekanem Cascą Highbottomem. Jego przyjaciel Sejanus Plinth otwarcie kwestionuje sens systemu, stawiając Snowa przed kolejnymi wyborami. Związek z trybutką przestaje być prostą szkolną rywalizacją, a każda decyzja podejmowana wokół areny odsłania, jak daleko młody mentor jest gotów posunąć się dla przyszłości, której pragnie. Zaangażowanie w los Lucy Gray miesza szczere przywiązanie z chłodną kalkulacją, przez co Coriolanus coraz częściej podejmuje decyzje służące jednocześnie jej przetrwaniu i własnej przyszłości.