Jumanji (1995)

Dwunastoletni Alan Parrish znajduje tajemniczą grę planszową ukrytą w pobliżu domu swojej rodziny. Razem z Sarą Whittle rozpoczyna rozgrywkę, nie wiedząc, że polecenia pojawiające się na planszy mają natychmiastowe skutki w rzeczywistym świecie. Jeden rzut kostką sprawia, że Alan zostaje wciągnięty do niebezpiecznej dżungli, a przerażona Sara ucieka. Mija dwadzieścia sześć lat. Do opuszczonej posiadłości Parrishów wprowadza się Nora Shepherd z osieroconym rodzeństwem, Judy i Peterem. Dzieci odnajdują grę i wznawiają przerwaną partię. Każdy ruch uwalnia kolejne zagrożenie: dzikie zwierzęta, rośliny, zjawiska pogodowe i istoty, które nie powinny pojawić się w spokojnym amerykańskim miasteczku. Jeden z rzutów uwalnia również dorosłego Alana. Szybko okazuje się, że schowanie planszy nie cofnie skutków rozgrywki. Żeby zatrzymać narastający chaos, trzeba doprowadzić partię do końca, a do tego potrzebna jest także Sara, uczestniczka rozpoczętej przed laty gry. Alan wraca więc do świata, który rozwijał się bez niego, i jednocześnie musi zmierzyć się z lękami wyniesionymi z dżungli oraz konsekwencjami własnego zniknięcia. Każdy kolejny rzut może przybliżyć grupę do rozwiązania albo wypuścić do miasta następne niebezpieczeństwo. Dla Judy i Petera rozgrywka staje się przy tym czymś więcej niż walką z kolejnymi stworzeniami: poznają człowieka, którego dziecięcy błąd zatrzymał poza normalnym życiem na całe dekady.