Król wyjęty spod prawa (2018)

Na początku XIV wieku Szkocja pozostaje podporządkowana angielskiemu królowi Edwardowi I, a miejscowi możni próbują zachować ziemie i wpływy, składając przysięgi silniejszemu władcy. Robert Bruce początkowo również przyjmuje te warunki, lecz rosnący opór wobec angielskiej dominacji i sytuacja po śmierci Williama Wallace'a prowadzą go do decyzji, od której nie ma łatwego odwrotu. Sięga po szkocką koronę i staje na czele buntu, choć jego armia jest niewielka, a część dawnych sojuszników nie zamierza ryzykować własnej pozycji. Edward I odpowiada bezwzględnie: Robert zostaje uznany za zdrajcę, jego zwolennicy są ścigani, a rodzina staje się narzędziem nacisku. U jego boku walczy James Douglas, pozbawiony rodzinnych ziem przez Anglików i gotowy odzyskać je siłą. Ważną rolę odgrywa również Elżbieta de Burgh, żona Roberta, która zamiast pozostać wyłącznie elementem politycznego małżeństwa zaczyna wspierać jego dążenia. Kolejne porażki zmuszają szkockiego władcę do zmiany sposobu walki. Zamiast mierzyć się z liczniejszą armią na jej warunkach, wykorzystuje teren, szybkie uderzenia i lojalność niewielkiej grupy ludzi. Jego walka o koronę staje się zarazem walką o możliwość samodzielnego istnienia kraju. Anglicy próbują zdusić rebelię jeszcze zanim zdobędzie szerokie poparcie, dlatego Robert musi odbudowywać siły po każdej przegranej i przekonywać kolejnych Szkotów, że ryzyko oporu ma sens. Osobista zemsta jego sprzymierzeńców coraz mocniej splata się z politycznym celem całej kampanii.