Opowieści z Narnii: Podróż Wędrowca do Świtu (2010)

Wojna wciąż trwa w świecie ludzi, a Łucja i Edmund Pevensie mieszkają w Cambridge u nieznośnego kuzyna Eustachego. Ich kolejny powrót do Narnii zaczyna się od obrazu przedstawiającego statek na wzburzonym morzu. Woda niespodziewanie wylewa się z płótna, a cała trójka trafia do oceanu, gdzie zostaje podjęta przez załogę Wędrowca do Świtu. Na pokładzie czeka król Kaspian oraz Ryczypisk, którzy prowadzą wyprawę na wschód. Celem jest odnalezienie siedmiu narnijskich lordów wygnanych niegdyś przez Miraza i ustalenie, co stało się z nimi po opuszczeniu królestwa. Podróż szybko przestaje być zwykłą misją poszukiwawczą. Kolejne wyspy skrywają handel niewolnikami, niewytłumaczalną zieloną mgłę i miejsca, w których lęki oraz pragnienia przybierają niebezpieczne formy. Łucja zaczyna porównywać się z Zuzanną, Edmund mierzy się z pokusą władzy, a arogancki Eustachy boleśnie przekonuje się, że w Narnii jego narzekanie i egoizm nie zapewnią mu żadnej przewagi. Załoga stopniowo odkrywa, że zniknięcia lordów łączą się z siłą rozprzestrzeniającą się po morzu. Aby przerwać jej działanie, muszą dotrzeć dalej niż większość narnijskich żeglarzy i zmierzyć się z próbami, które uderzają przede wszystkim w słabości samych podróżników. Każdy kolejny etap rejsu przesuwa też granicę znanego świata, aż wyprawa zaczyna przypominać podróż ku miejscu, które mieszkańcy Narnii kojarzą bardziej z legendą niż z mapą.