Państwo Rose (2025)

Ivy i Theo poznają się jeszcze jako młodzi ludzie, kiedy każde z nich ma własne zawodowe plany i całkiem inne wyobrażenie o przyszłości. Z czasem budują rodzinę, wychowują dzieci i osiągają poziom życia, który z zewnątrz wygląda niemal idealnie. Theo rozwija karierę architekta, podczas gdy Ivy przez lata odkłada część własnych ambicji, skupiając się na domu. Równowaga zaczyna się zmieniać, gdy jej restauracja odnosi coraz większy sukces, a zawodowy świat męża gwałtownie się rozpada. Nagle to Ivy staje się osobą, której praca przynosi pieniądze, uznanie i nowe możliwości, natomiast Theo zostaje z codziennymi obowiązkami oraz poczuciem, że traci pozycję, na której zbudował własną tożsamość. Początkowe napięcia można jeszcze zbywać żartem albo przemilczeć, lecz z czasem wracają dawne pretensje, nierozwiązane spory i frustracje związane z wyborami podejmowanymi przez lata małżeństwa. Rywalizacja przenosi się z pracy do domu, a każda kolejna kłótnia podważa obraz zgodnej rodziny. Gdy oboje przestają traktować konflikt jak przejściowy kryzys, wspólna przestrzeń zamienia się w pole walki o kontrolę, niezależność i prawo do życia na własnych zasadach. Stawką przestaje być wyłącznie przyszłość związku, bo w sporze coraz mocniej uczestniczy cały świat, który wcześniej stworzyli razem.