Tamte dni, tamte noce (2017)

Siedemnastoletni Elio Perlman spędza lato 1983 roku z rodzicami w ich domu na północy Włoch. Czyta, gra na fortepianie, zapisuje własne kompozycje i spotyka się z Marzią, a spokojny rytm wakacji zmienia przyjazd Olivera, amerykańskiego doktoranta zaproszonego do pomocy ojcu Elia przy pracy naukowej. Starszy o kilka lat gość od początku fascynuje chłopaka pewnością siebie i swobodą, ale między nimi szybko pojawia się również drażniący dystans. Wspólne posiłki, wycieczki rowerowe i rozmowy o muzyce czy literaturze stopniowo skracają tę odległość. Elio próbuje zrozumieć własne emocje, jednocześnie nie mając pewności, jak Oliver odbiera jego zainteresowanie. Wakacyjna bliskość rozwija się w otoczeniu rozgrzanych słońcem miasteczek, rodzinnych znajomych i codzienności, która z pozoru nie wymaga żadnych wielkich decyzji. Relacja obu młodych mężczyzn staje się jednak coraz trudniejsza do ignorowania, a świadomość ograniczonego czasu nadaje każdemu spotkaniu dodatkowe znaczenie. Elio po raz pierwszy doświadcza uczucia, które wymyka się prostym definicjom i wymaga od niego odwagi. Zbliżający się koniec lata oznacza, że będzie musiał zmierzyć się nie tylko z pragnieniem, lecz także z konsekwencjami utraty czegoś, co dopiero zdążył odkryć. Rodzice Elia obserwują rozwijającą się relację z większą uwagą, niż chłopak początkowo przypuszcza, ale nie próbują sterować jego wyborami. Szczególne znaczenie zaczynają mieć drobne gesty i rozmowy, bo obaj bohaterowie wiedzą, że wspólne lato ma wyraźnie określoną datę końca.