W sercu dziczy (2026)

Katastrofa samolotu zostawia Jamesa Belmonta daleko od cywilizacji, pośród bezlitosnej alaskańskiej dziczy. Były żołnierz sił specjalnych przeżywa wypadek razem z Odinem, psem bojowym, z którym wcześniej służył i którego wyszkolenie może teraz zdecydować o ich losie. Wokół nie ma dróg, bezpiecznego schronienia ani szybkiej pomocy, a surowy teren zmusza ich do poruszania się przez lasy, góry i skute zimnem przestrzenie, gdzie każdy błąd kosztuje energię potrzebną do przetrwania. Belmont zna wojskowe procedury i potrafi działać pod presją, lecz natura nie zachowuje się jak przeciwnik, którego można przewidzieć na podstawie szkolenia. Pogoda, brak żywności, obrażenia oraz dzikie zwierzęta stopniowo ograniczają możliwości człowieka i psa. Ich relacja przestaje być wyłącznie więzią przewodnika ze służbowym zwierzęciem: obaj muszą obserwować się nawzajem, reagować na zagrożenia i ufać instynktom drugiego. Kolejne kilometry stają się próbą wytrzymałości, ale również powrotem do doświadczeń, które Belmont wyniósł ze służby. W miejscu, gdzie nie można liczyć na technologię ani wsparcie zespołu, najważniejszym zasobem okazuje się współpraca z Odinem. Droga ku ratunkowi wymaga od nich zmierzenia się z terenem, który nie wybacza pośpiechu i stale przypomina, jak niewiele dzieli człowieka od całkowitej bezradności.