Wielka ofensywa piwna (2022)

Jesienią 1967 roku John „Chickie” Donohue spędza większość czasu w nowojorskiej dzielnicy Inwood, gdzie kolejne wiadomości z Wietnamu przynoszą nazwiska znajomych poległych albo zaginionych na froncie. Podczas rozmowy w barze pojawia się pomysł tyle absurdalny, co prosty: ktoś powinien pojechać do walczących chłopaków z sąsiedztwa i osobiście pokazać im, że w domu wciąż się o nich pamięta. Chickie bierze tę deklarację dosłownie. Korzystając z pracy w marynarce handlowej, wyrusza do Sajgonu z torbą pełną puszek piwa i listą przyjaciół rozrzuconych po różnych jednostkach. Początkowo traktuje podróż jak śmiałą przygodę, przekonany, że wystarczy odrobina sprytu, aby dostać się do baz wojskowych, wręczyć znajomym prezent i wrócić na statek. Rzeczywistość szybko burzy ten plan. Przemieszczając się między lotniskami, posterunkami i strefami walk, Chickie styka się z chaosem, którego nie oddają telewizyjne komunikaty oglądane w Ameryce. Spotkania z żołnierzami oraz korespondentem wojennym Coatesem zmuszają go do konfrontacji z własnymi przekonaniami. Misja rozpoczęta jako gest lojalności staje się podróżą przez kraj ogarnięty wojną, w którym dobre intencje nie zapewniają bezpieczeństwa. Cywil w wojskowym otoczeniu bywa przy tym brany za kogoś znacznie ważniejszego, niż jest w rzeczywistości, co czasem otwiera przed nim drzwi, a innym razem prowadzi prosto w miejsca, których rozsądny turysta powinien unikać.