Wyspa psów (2018)

Dwunastoletni Atari Kobayashi dorasta pod opieką burmistrza Megasaki w czasach, gdy miasto zmaga się z epidemią psiej grypy. Władze wykorzystują kryzys jako argument do wydania dekretu nakazującego wywiezienie wszystkich psów na odizolowane wysypisko śmieci. Pierwszym zesłanym zwierzęciem zostaje Spots, osobisty pies i opiekun chłopca. Atari nie zamierza pogodzić się z jego utratą. Kradnie niewielki samolot, dociera na wyspę odpadów i rozpoczyna poszukiwania w miejscu pełnym złomu, zepsutej żywności oraz porzuconych czworonogów. Pomaga mu grupa porzuconych psów, z których jeden szczególnie długo nie widzi powodu, by ryzykować dla człowieka. Wspólna wyprawa stopniowo zmienia jednak jego podejście do chłopca i do ludzi. W Megasaki tymczasem naukowcy pracują nad lekarstwem na chorobę, a polityczne decyzje burmistrza zaczynają budzić sprzeciw. Poszukiwanie Spotsa prowadzi Atari przez kolejne części wysypiska i odsłania informacje podważające oficjalną wersję wydarzeń. Chłopiec odkrywa, że los wygnanych zwierząt zależy od czegoś więcej niż samej epidemii, a jego prywatna misja może wpłynąć na przyszłość całego miasta. Wyprawa przez kolejne sektory wysypiska odsłania ślady wskazujące, że kryzys zdrowotny może być wygodnym narzędziem politycznym. Atari nie zna psiego języka, a psy nie rozumieją japońskiego, dlatego ich współpraca opiera się przede wszystkim na gestach, obserwacji i rosnącym zaufaniu.