Zabawa w pochowanego 2 (2026)

Grace ledwo uchodzi z życiem po krwawej rozgrywce z rodziną Le Domasów, ale zakończenie tamtej nocy nie daje jej oczekiwanej wolności. Niemal natychmiast dowiaduje się, że przetrwanie było dopiero pierwszym etapem znacznie większej gry. Tym razem obok niej znajduje się Faith, młodsza siostra, z którą od lat łączy ją więcej urazów niż bliskości. Obie zostają wciągnięte do rywalizacji obejmującej cztery wpływowe rodziny, gotowe zabijać w walce o najwyższe miejsce w hierarchii organizacji stojącej ponad nimi. Grace ma jeden cel: przeżyć i nie dopuścić, by Faith zapłaciła za konflikt, którego zasad jeszcze nie rozumie. Problem w tym, że przeciwnicy dysponują pieniędzmi, ludźmi i doświadczeniem, a każdy z rodów traktuje siostry jako przeszkodę na drodze do władzy. Kolejne etapy śmiertelnego współzawodnictwa zmuszają Grace do wykorzystania wszystkiego, czego nauczyła się podczas starcia z Le Domasami. Faith musi z kolei szybko zaakceptować, że rodzinne nieporozumienia stają się najmniejszym z ich problemów. Przymusowa współpraca daje siostrom okazję do skonfrontowania dawnych pretensji, choć na szczere rozmowy rzadko trafia się bezpieczna chwila. Im bliżej rozstrzygnięcia, tym wyraźniej widać, że zwycięstwo oznacza coś więcej niż ujście z życiem: osoba zajmująca najwyższą pozycję może przejąć kontrolę nad strukturą wpływającą daleko poza jedną rodzinę.