41 dni nadziei (2018)

Tami Oldham przybywa na Tahiti bez szczegółowego planu na przyszłość. Żegluje, podejmuje dorywcze prace i cieszy się swobodą, aż poznaje Richarda Sharpa, doświadczonego brytyjskiego żeglarza podróżującego własnym jachtem. Wspólna fascynacja morzem szybko przeradza się w związek, a para zaczyna myśleć o dalszej podróży. Okazja pojawia się, gdy znajomi proponują Richardowi dostarczenie luksusowego jachtu z Tahiti do Kalifornii. Warunek mężczyzny jest prosty: Tami płynie razem z nim. Początkowo przeprawa przez Pacyfik przypomina spełnienie ich planów, lecz na trasie pojawia się huragan Raymond. Po przejściu żywiołu Tami odzyskuje świadomość na ciężko uszkodzonej jednostce. Maszt jest złamany, urządzenia nawigacyjne nie działają jak należy, zapasy są ograniczone, a Richard jest ciężko ranny. Bez możliwości szybkiego wezwania ratunku dziewczyna musi ocenić pozycję jachtu, zbudować prowizoryczny żagiel i wyznaczyć kurs dający choćby szansę dotarcia do lądu. Kolejne dni na otwartym oceanie sprowadzają życie do wody, jedzenia, pogody i utrzymania łodzi na właściwym kierunku. Wspomnienia początku ich znajomości przeplatają się z walką o przetrwanie, pokazując, jak daleko od beztroskiej wyprawy znalazła się para. Tami nie ma do dyspozycji załogi ani nowoczesnego centrum dowodzenia — tylko własne doświadczenie, szczątkowe wyposażenie i obserwację nieba. Każda decyzja dotycząca kursu może przybliżyć ich do pomocy albo skierować jacht w jeszcze bardziej pustą część oceanu.