Wąwóz (2025)

Levi Kane, były żołnierz piechoty morskiej i znakomity strzelec, przyjmuje tajne zlecenie, które ma odciąć go od świata na cały rok. Trafia do samotnej wieży stojącej po jednej stronie ogromnej rozpadliny. Po przeciwnej stronie wartę obejmuje Drasa, równie dobrze wyszkolona snajperka z Litwy. Ich zadanie jest proste tylko na papierze: pilnować, by nic z głębi nie przedostało się na powierzchnię, i nie zadawać pytań o naturę zagrożenia. Kontakt między stanowiskami jest zabroniony, lecz miesiące izolacji sprawiają, że Levi i Drasa zaczynają porozumiewać się za pomocą tablic, gestów i lunet. Powstająca więź pomaga im znieść monotonię, dopóki systemy zabezpieczeń nie przestają wystarczać. Z dna zaczynają wychodzić istoty, których pochodzenia żadne z nich nie zna, a dawne miny, zasieki i automatyczne działa nie dają pełnej ochrony. Gdy jedno z nich trafia poniżej linii strażniczych, druga osoba łamie zasady misji i rusza z pomocą. Od tej chwili oboje muszą przetrwać w miejscu, o którym ich pracodawcy ujawnili tylko tyle, ile było potrzebne do pełnienia warty. Odkrywane ślady sugerują, że tajemnica sięga wiele dekad wstecz i została ukryta z bardzo konkretnych powodów. Powrót na powierzchnię nie rozwiązuje problemu, bo sama wiedza o tym, co znajduje się pod nimi, czyni z obojga zagrożenie dla organizacji pilnującej sekretu.