28 lat później (2025)

Dwadzieścia osiem lat po wybuchu epidemii wirusa wściekłości Wielka Brytania pozostaje odizolowana od reszty świata. Jedna z ocalałych społeczności zbudowała bezpieczną osadę na wyspie połączonej ze stałym lądem wąską groblą, którą można przejść wyłącznie podczas odpływu. Dwunastoletni Spike zna życie poza umocnieniami głównie z opowieści. Jego ojciec Jamie uważa jednak, że syn powinien nauczyć się radzić sobie w świecie opanowanym przez zakażonych, dlatego zabiera go na pierwszą wyprawę na ląd. Polowanie szybko uświadamia chłopcu, że zagrożenie zmieniło się przez lata: część zainfekowanych zachowuje się inaczej niż dawniej, a wśród nich pojawiły się wyjątkowo silne osobniki. Po powrocie Spike zaczyna również inaczej patrzeć na sytuację w domu. Jego ciężko chora matka Isla nie otrzymuje pomocy, która mogłaby wyjaśnić przyczynę pogarszającego się stanu, a chłopiec traci przekonanie, że wyspiarska społeczność potrafi rozwiązać każdy problem. Informacja o lekarzu żyjącym gdzieś na kontynencie staje się dla niego powodem do podjęcia ryzykownej decyzji. Spike chce przeprowadzić Islę przez ziemie pełne zakażonych i odnaleźć człowieka, który być może zna odpowiedź. Poza murami odkrywa jednak, że przez niemal trzy dekady zmieniły się ofiary wirusa, a równie mocno ludzie próbujący przetrwać w nowej rzeczywistości.