28 dni później (2002)

Jim budzi się ze śpiączki w londyńskim szpitalu i szybko zauważa, że coś jest nie tak. Korytarze są puste, na ulicach stoją porzucone samochody, a w centrum miasta nie widać ludzi. Nie wie jeszcze, że podczas jego nieprzytomności wirus wywołujący skrajną agresję rozprzestrzenił się po Wielkiej Brytanii w ciągu zaledwie kilku tygodni. Pierwsze spotkanie z zarażonymi niemal kończy się jego śmiercią. Ratują go Selena i Mark, którzy wyjaśniają zasady przetrwania w świecie, gdzie infekcja przenosi się przez krew i potrafi przejąć człowieka w kilka sekund. Jim próbuje dotrzeć do rodzinnego domu, a później razem z Seleną odnajduje Franka i jego córkę Hannah. Czwórka słyszy w radiu wojskową wiadomość obiecującą bezpieczeństwo i możliwość rozpoczęcia od nowa. Ruszają więc na północ, przez opustoszałe drogi i tereny, na których pojedynczy błąd może ściągnąć zarażonych. Cel podróży daje nadzieję, lecz nie ma pewności, kto naprawdę nadaje komunikat i co oznacza oferowane schronienie. Jim, początkowo całkowicie zagubiony w nowej rzeczywistości, stopniowo uczy się, że zagrożenie nie ogranicza się do ludzi opanowanych przez wirusa. Upadek społeczeństwa zmienił również tych, którzy pozostali zdrowi. Podróż zmienia się więc z prostego poszukiwania schronienia w sprawdzian tego, jak daleko ludzie są gotowi posunąć się, gdy przestają obowiązywać dawne zasady.