28 tygodni później (2007)

Don przeżywa pierwszą falę epidemii wirusa agresji, ale robi to za cenę decyzji, z którą później nie potrafi się pogodzić. Kilka miesięcy po upadku Wielkiej Brytanii większość zarażonych umiera z głodu, a wojska dowodzone przez Amerykanów rozpoczynają ponowne zasiedlanie części Londynu. Do pilnie strzeżonej strefy wracają również dzieci Dona, Tammy i Andy, które podczas katastrofy przebywały za granicą. Rodzinne spotkanie nie przebiega jednak tak, jak powinno. Rodzeństwo wymyka się poza bezpieczny obszar i w dawnym domu odnajduje matkę, Alice, uznaną wcześniej za zmarłą. Kobieta nosi w organizmie wirusa, lecz nie wykazuje typowych objawów. Dla lekarzy jej odporność może być przełomem, dla całej strefy okazuje się natomiast ogromnym ryzykiem. Wystarczy jeden błąd, by zakażenie ponownie pojawiło się w miejscu zaprojektowanym jako początek odbudowy kraju. Kiedy procedury bezpieczeństwa zawodzą, wojsko próbuje zatrzymać epidemię bez względu na liczbę ofiar. Tammy i Andy znajdują się pomiędzy uciekającymi cywilami, żołnierzami wykonującymi coraz bardziej bezwzględne rozkazy oraz zarażonymi. Pomagają im lekarka Scarlet i snajper Doyle, którzy dostrzegają, że rodzeństwo może mieć znaczenie wykraczające daleko poza ich własne ocalenie. Dzieci stają się celem nie dlatego, że wiedzą najwięcej, ale dlatego, że ich organizmy mogą zawierać odpowiedź na pytanie o odporność wobec zakażenia.