Bogini Partenope (2024)

Młoda kobieta dorasta między Capri a Neapolem, otoczona morzem, rodzinnym dostatkiem i nieustanną uwagą ludzi zachwyconych jej urodą. Już jako nastolatka zauważa, że cudze spojrzenia potrafią zamieniać człowieka w wyobrażenie mające niewiele wspólnego z tym, kim naprawdę jest. Zamiast podporządkować się oczekiwaniom, dziewczyna szuka własnej drogi, studiuje antropologię i z uporem próbuje zrozumieć zarówno innych, jak i samą siebie. Kolejne lata przynoszą spotkania z ludźmi reprezentującymi zupełnie odmienne sposoby życia. Wśród nich znajduje się amerykański pisarz John Cheever, profesor Devoto Marotta, duchowni, artyści oraz mężczyźni przekonani, że mogą ją zdobyć lub zdefiniować. Bohaterka przygląda się ich pragnieniom z ciekawością, ale niechętnie pozwala, by ktokolwiek wyznaczał jej granice. Równocześnie pozostaje silnie związana z rodziną i miastem, którego piękno sąsiaduje z biedą, religijnością, przesądami i chaosem codzienności. Jej młodość nie jest pasmem beztroskich przygód: osobiste doświadczenia zmuszają ją do mierzenia się ze stratą oraz konsekwencjami decyzji podejmowanych przez najbliższych. Z czasem poszukiwanie wolności staje się dla niej również próbą ustalenia, co warto zachować z przeszłości, a co trzeba zostawić za sobą. Z biegiem czasu pytania o miłość i pożądanie ustępują miejsca równie uporczywym pytaniom o pracę, pamięć oraz tożsamość niezależną od wyglądu.