Czarne Bractwo. BlacKkKlansman (2018)

Początek lat 70. w Colorado Springs nie jest łatwym miejscem dla Rona Stallwortha, pierwszego czarnoskórego funkcjonariusza zatrudnionego w miejscowej policji. Zamiast pogodzić się z pracą za biurkiem, młody policjant zabiega o zadania operacyjne i szybko trafia na sprawę, która brzmi jak kiepski żart: po znalezieniu ogłoszenia Ku Klux Klanu dzwoni pod wskazany numer, przedstawia się jako biały rasista i zostaje zaproszony do organizacji. Problem w tym, że rozmowy telefoniczne to dopiero początek. Podczas spotkań twarzą w twarz Rona musi zastępować jego kolega Flip Zimmerman, a obaj funkcjonariusze prowadzą jedną tożsamość na dwa głosy. Im głębiej wchodzą w lokalne struktury Klanu, tym wyraźniej widać, że za napuszoną retoryką kryją się konkretne plany i ludzie gotowi sięgnąć po przemoc. Sytuację komplikuje znajomość Rona z Patrice Dumas, działaczką studencką nieufną wobec policji i zaangażowaną w walkę o prawa czarnoskórej społeczności. Śledztwo wymaga więc nieustannego balansowania między rolą funkcjonariusza, tajnego informatora i człowieka, który zaczyna dostrzegać, jak blisko siebie funkcjonują instytucjonalne uprzedzenia oraz otwarty ekstremizm. Telefoniczny kontakt z Davidem Duke’em, jednym z najważniejszych działaczy organizacji, dodatkowo podnosi ryzyko operacji. Jeden błąd głosu, nazwiska albo wersji wydarzeń może zdekonspirować obu policjantów i narazić ludzi obserwowanych przez Klan.