Blue Moon (2025)

Wieczór 31 marca 1943 roku miał być świętem Richarda Rodgersa, którego nowy musical podbija Broadway. Dla Lorenza Harta ta sama noc oznacza coś zupełnie innego. Autor tekstów, przez lata tworzący z Rodgersem jeden z najważniejszych duetów amerykańskiego teatru muzycznego, wymyka się z premiery „Oklahoma!” przed końcem przedstawienia i udaje do restauracji Sardi’s. Wie, że za chwilę lokal wypełnią ludzie świętujący sukces jego dawnego partnera i Oscara Hammersteina II, który zajął miejsce u boku Rodgersa. Hart próbuje zachować dowcip i pewność siebie, choć zmaga się z alkoholizmem, poczuciem zawodowego odrzucenia oraz świadomością, że świat teatru idzie dalej bez niego. Rozmawia z barmanem Eddiem i pianistą Mortym, komentuje nowy musical oraz czeka na przybycie Elizabeth Weiland, młodej studentki Yale, z którą od miesięcy koresponduje. Czterdziestosiedmioletni twórca wierzy, że właśnie tego wieczoru ich znajomość może zmienić się w romans. Kolejne rozmowy odsłaniają jednak coraz większą przepaść między tym, jak Hart przedstawia własną sytuację, a tym, co naprawdę dzieje się z jego życiem. Jedna noc w restauracji staje się dla niego próbą zachowania twarzy wobec sukcesu innych, starzejącej się kariery i uczuć, których nie potrafi odwzajemnić rzeczywistość.