Człowiek demolka (1993)

Los Angeles połowy lat dziewięćdziesiątych nie jest miejscem, w którym policjant John Spartan przejmuje się subtelnymi metodami. Ścigając psychopatycznego Simona Phoenixa, regularnie zostawia za sobą zniszczenia, dlatego szybko dorobił się przydomka odnoszącego się do skali pozostawianych zniszczeń. Ostatnia akcja przeciwko przestępcy kończy się śmiercią zakładników i oskarżeniem Spartana o przekroczenie granic. Zarówno on, jak i schwytany Phoenix trafiają do kriogenicznego więzienia, gdzie mają spędzić dziesięciolecia w stanie zamrożenia. Kiedy Phoenix zostaje odmrożony na przesłuchanie w 2032 roku, niespodziewanie ucieka. Trafia do rzeczywistości, w której agresja, broń, przekleństwa i większość zachowań znanych mu z przeszłości zostały praktycznie wyeliminowane. Miejscowa policja nie ma doświadczenia z brutalnym przestępcą, więc przywraca do życia Spartana. Dla niego przyszłość okazuje się równie obca jak dla Phoenixa: nawet codzienne zasady San Angeles brzmią absurdalnie, a jego bezpośrednie metody budzą konsternację. Pomaga mu policjantka Lenina Huxley, zafascynowana kulturą końca XX wieku. Pościg stopniowo ujawnia jednak, że ucieczka Phoenixa nie była zwykłym wypadkiem, a perfekcyjnie uporządkowane społeczeństwo ma problemy, których oficjalnie wolałoby nie dostrzegać. Spartan odkrywa również, że pod sterylną powierzchnią miasta funkcjonuje grupa ludzi odrzuconych przez system i żyjących poza oficjalnym porządkiem. Ich obecność podważa obraz przyszłości jako społeczeństwa bez konfliktów i prowadzi go do pytania, kto naprawdę skorzystał na powszechnej harmonii.