Czy mnie słychać? (2025)

Małżeństwo Alexa i Tess Novak rozpada się bez jednej spektakularnej awantury, za to pod ciężarem lat decyzji, kompromisów i rzeczy odkładanych na później. Zbliżający się rozwód zmusza ich do ponownego ułożenia codzienności, zwłaszcza że pozostają rodzicami i nie mogą po prostu zniknąć sobie z życia. Alex, przechodzący kryzys wieku średniego, przypadkiem trafia na nowojorską scenę stand-upową. Początkowo mikrofon i małe kluby są dla niego sposobem na wyrzucenie z siebie frustracji, lecz występy szybko zaczynają dawać mu poczucie celu, którego od dawna brakowało w innych częściach życia. Materiał czerpie z własnych doświadczeń, więc granica między prywatnym bólem a publicznym żartem staje się coraz mniej wyraźna. Tess patrzy na ten sam rozpad z innej strony. Musi zmierzyć się z pytaniem, ile własnych ambicji i możliwości poświęciła rodzinie oraz kim chce być poza rolą żony i matki. Oboje próbują nauczyć się współrodzicielstwa, jednocześnie budując odrębne tożsamości. Rozstanie nie usuwa wspólnej historii ani uczuć, które przez lata przybierały różne formy. Zamiast prostego podziału na życie przed i po rozwodzie pojawia się trudniejsze pytanie: czy bliskość może przetrwać, kiedy małżeństwo już nie potrafi. Oboje muszą przy tym nauczyć się rozmawiać ze sobą poza schematem małżonków, którzy przez lata odkładali własne potrzeby na później.