Destrukcja (2016)

Davis Mitchell prowadzi uporządkowane życie bankiera inwestycyjnego i przez lata funkcjonuje zgodnie z oczekiwaniami otoczenia. Nagła śmierć żony w wypadku samochodowym pozostawia go jednak w stanie, którego sam nie potrafi nazwać. Zamiast typowej żałoby pojawia się emocjonalne odrętwienie, irytacja i coraz silniejsza potrzeba rozbierania rzeczy na części. Punktem wyjścia do nieoczekiwanej zmiany staje się zepsuty automat w szpitalu. Davis wysyła do firmy reklamację, lecz zamiast ograniczyć się do problemu z niewydanym produktem, zaczyna opisywać swoje małżeństwo, pracę i reakcje po śmierci żony. Kolejne listy trafiają do Karen Moreno z działu obsługi klienta. Zaintrygowana ich szczerością kobieta nawiązuje z nim kontakt, a Davis stopniowo poznaje również jej nastoletniego syna Chrisa. Relacja z dwojgiem obcych ludzi daje mu przestrzeń, której nie znajduje wśród współpracowników ani u teścia Phila, przekonanego, że zięć powinien zachowywać się w bardziej przewidywalny sposób. Davis tymczasem zaczyna dosłownie demontować przedmioty ze swojego otoczenia, jakby chciał zobaczyć, co kryje się pod powierzchnią dobrze urządzonego życia. Ten sam odruch kieruje w stronę własnej przeszłości: małżeństwa, kariery i decyzji, które wcześniej przyjmował bez większego zastanowienia. Im więcej rzeczy rozkłada na części, tym wyraźniej dostrzega, że jego dotychczasowy porządek opierał się na założeniach, których nigdy sam nie sprawdził.