Diabeł (2024)

Przez dwadzieścia pięć lat armia była dla Maksa środowiskiem, w którym znał swoje miejsce, obowiązki i ludzi, na których mógł polegać. Po odejściu ze służby ten porządek znika, a były żołnierz nie potrafi znaleźć równie wyraźnego celu w cywilnym życiu. Wiadomość o śmierci ojca sprowadza go do rodzinnego śląskiego miasteczka. Maks traktuje wyjazd jako okazję do zamknięcia trudnego rozdziału, lecz na miejscu odkrywa konflikt, którego nie da się ominąć. Przyjaciel jego ojca prowadzi wojnę z lokalnym gangsterem, a przemoc coraz mocniej wpływa na mieszkańców. Były wojskowy początkowo nie szuka kolejnej walki, jednak okoliczności zmuszają go do opowiedzenia się po jednej ze stron. Wsparcie znajduje u przyjaciółki, dawnej dowódczyni oraz psa weterana, z którym łączy go doświadczenie służby. Ludzie kontrolujący miasteczko nie zdają sobie sprawy, z kim mają do czynienia. Jego operacyjny pseudonim nie wziął się z przypadku, a umiejętności zdobyte przez lata w wojsku zaczynają ponownie mieć praktyczne znaczenie. Powrót na pogrzeb ojca zmienia się w starcie o ludzi i miejsce, od których bohater próbował się wcześniej odciąć. Konflikt dotyka także jego nierozliczonej przeszłości rodzinnej, dlatego Maks nie może traktować starcia jak anonimowej misji. Tym razem nie wykonuje rozkazów przełożonych i sam musi ustalić, gdzie przebiega granica, której nie chce przekroczyć.