Drugie życie (2025)

Maria Ángeles od dekad mieszka w Tangerze, w mieszkaniu przy ulicy, z którą wiąże niemal całe dorosłe życie. Ma blisko osiemdziesiąt lat, własne przyzwyczajenia, znajomych i rytm dnia, którego nie zamierza podporządkowywać cudzym planom. Spokój kończy się, gdy z Madrytu przyjeżdża jej córka Clara. Zmagająca się z problemami finansowymi kobieta chce sprzedać rodzinne mieszkanie i uważa to za najbardziej rozsądne rozwiązanie. Dla Marii Ángeles nie jest to jednak zwykła nieruchomość. Każdy pokój, mebel i przedmiot przechowuje część historii, której córka nie postrzega w ten sam sposób. Matka odmawia wyprowadzki i zaczyna bronić swojej niezależności, nawet jeśli oznacza to otwarty konflikt z najbliższą osobą. Sprzeciw wobec sprzedaży wyciąga ją z codziennej rutyny. Ponownie zwraca uwagę na miasto, ludzi oraz własne potrzeby, o których przez lata łatwo było zapomnieć. Niespodziewanie pojawia się też możliwość uczuciowej bliskości, choć na tym etapie życia nikt nie oczekuje od niej nowych początków. Clara z kolei musi skonfrontować swoje praktyczne argumenty z faktem, że decyzja dotyczy domu, który dla matki oznacza znacznie więcej niż pieniądze. Starcie dwóch pokoleń staje się próbą ustalenia, kto ma prawo decydować o dalszym życiu Marii Ángeles.