Duchy w Wenecji (2023)

Herkules Poirot po latach rozwiązywania cudzych zagadek wybiera dobrowolną emeryturę w powojennej Wenecji. Chroni prywatność, odrzuca kolejnych petentów i najwyraźniej nie tęskni za pracą detektywa. Spokój przerywa Ariadne Oliver, znajoma pisarka kryminałów, która proponuje mu nietypowe wyzwanie. Chce, by wziął udział w seansie spirytystycznym w starym pałacu należącym do śpiewaczki Roweny Drake i pomógł zdemaskować słynną panią Reynolds. Właścicielka posiadłości wciąż przeżywa śmierć córki i wierzy, że medium potrafi nawiązać z nią kontakt. Poirot zgadza się niechętnie, przekonany, że za rzekomymi zjawiskami nadprzyrodzonymi kryją się dobrze przygotowane sztuczki. Wieczór odbywa się w czasie gwałtownej burzy, a odcięty od miasta pałac ma własną ponurą historię. Kiedy jeden z uczestników spotkania ginie, sceptyczny detektyw ponownie musi rozpocząć śledztwo. Każdy obecny skrywa jakiś fragment przeszłości Roweny i jej zmarłej córki, a granica między oszustwem, sugestią i czymś trudniejszym do wyjaśnienia zaczyna się zacierać. Poirot przesłuchuje gości, analizuje układ domu i próbuje zachować chłodny rozum w miejscu, które niemal na każdym kroku wystawia jego pewność siebie na próbę. Zamknięcie uczestników pod jednym dachem sprawia, że każda sprzeczność nabiera znaczenia, a dawny mistrz dedukcji musi rozstrzygnąć, czy jego własne zmysły rzeczywiście pozostają bardziej wiarygodne niż opowieści o duchach.