Dwie siostry (2025)

Jaśmina i Małgorzata od lat noszą w sobie żale, które skutecznie utrudniają im utrzymywanie normalnej siostrzanej relacji. Młodsza Małgorzata żyje z przekonaniem, że ojciec zawsze bardziej cenił starszą córkę, a kolejne konflikty tylko utrwaliły dystans między kobietami. Wiadomość z Ukrainy zmusza je jednak do wspólnego działania. Ich ojciec, pracujący po rosyjskiej inwazji jako wolontariusz i przewożący pomoc medyczną, zostaje ciężko ranny w okolicach Charkowa. Siostry wyruszają z Warszawy, by go odnaleźć i sprowadzić do Polski. Podróż szybko przestaje przypominać zwykły przejazd z punktu A do punktu B. Zniszczona infrastruktura wymusza zmianę środków transportu, a kobiety przemieszczają się kolejno samochodem, pociągiem i pieszo. W pobliżu Charkowa nieświadomie przekraczają linię frontu i trafiają na teren okupowany przez rosyjskie wojska. W obliczu realnego zagrożenia dawne pretensje nie znikają, lecz muszą zostać odsunięte na dalszy plan. Każda decyzja wymaga współpracy, której wcześniej obie unikały. Poszukiwanie ojca staje się jednocześnie próbą ich relacji, prowadzoną w miejscu, gdzie codzienne reguły bezpieczeństwa przestały obowiązywać, a powrót do domu wcale nie jest pewny. Wojna odbiera im możliwość planowania z wyprzedzeniem, dlatego kolejne etapy drogi zależą od przypadkowych spotkań, dostępnego transportu i informacji o sytuacji na froncie. Wspólny cel nie usuwa starych ran, ale sprawia, że nie da się ich dłużej omijać.