Dzwonnik z Notre Dame II (2002)

Quasimodo od dawna nie jest już samotnikiem zamkniętym w dzwonnicy. Nadal opiekuje się dzwonami katedry Notre Dame, ale ma wokół siebie przyjaciół, a szczególnie bliska więź łączy go z Zefirem, synem Esmeraldy i Febusa. Spokojne życie zmienia przyjazd wędrownego cyrku kierowanego przez Sarouscha. Występy przyciągają mieszkańców Paryża, lecz właściciel trupy interesuje się czymś znacznie cenniejszym niż aplauz publiczności. Planuje kradzież najsłynniejszego dzwonu katedry i zamierza wykorzystać do tego swoją asystentkę Madellaine. Dziewczyna ma zdobyć zaufanie Quasimoda, odciągnąć jego uwagę i ułatwić wykonanie planu. Początkowe spotkanie nie przebiega najlepiej, jednak z czasem oboje zaczynają patrzeć na siebie inaczej. Dla Quasimoda rodzące się uczucie jest szansą na relację, o której wcześniej mógł jedynie marzyć. Madellaine natomiast coraz trudniej godzi własne emocje z zależnością od bezwzględnego Sarouscha. Tymczasem Zefir z ciekawością obserwuje cyrkowców i przypadkiem zbliża się do niebezpieczeństwa, którego dorośli początkowo nie dostrzegają. Zbliżające się paryskie święto staje się dla złodzieja dogodnym momentem do działania, a Quasimodo musi rozstrzygnąć, komu naprawdę może zaufać. Gargulce Victor, Hugo i Laverne próbują wspierać przyjaciela, lecz nie potrafią rozstrzygnąć za niego, czy uczucia Madellaine są szczere. Wraz z przygotowaniami do święta rośnie ryzyko, że plan Sarouscha zagrozi bezcennemu dzwonowi oraz osobom, które Quasimodo uważa za swoją rodzinę.