Ekspres Polarny (2004)

W wigilijną noc Krzyś leży w łóżku i coraz poważniej zastanawia się, czy Święty Mikołaj naprawdę istnieje. Zamiast dźwięku sań słyszy jednak przed domem potężny huk lokomotywy. Na ulicy zatrzymuje się niezwykły pociąg, a Konduktor zaprasza chłopca na podróż prowadzącą prosto na Biegun Północny. Początkowe wahanie szybko ustępuje ciekawości. W wagonach Krzyś poznaje Hanię, pewnego siebie Mądralę oraz nieśmiałego Bartka, który trzyma się z dala od pozostałych dzieci. Wyprawa nie przypomina spokojnego przejazdu świąteczną koleją. Zagubiony bilet, niebezpieczne odcinki torów, gwałtowne hamowanie i kolejne niespodziewane zdarzenia sprawiają, że pasażerowie muszą sobie pomagać, nawet jeśli jeszcze chwilę wcześniej prawie się nie znali. Krzyś spotyka również tajemniczego Włóczęgę, którego słowa jeszcze bardziej mieszają mu w głowie i zmuszają do zastanowienia się nad tym, czemu właściwie wierzy. Im bliżej celu znajduje się skład, tym wyraźniej chłopiec rozumie, że najważniejsze pytanie nie dotyczy samego istnienia Świętego Mikołaja. Podróż staje się próbą zaufania, odwagi oraz gotowości, by dostrzec rzeczy, których nie zawsze da się potwierdzić zwykłym dowodem. Każde z dzieci wsiada do pociągu z innym problemem: Krzyś z wątpliwościami, Bartek z poczuciem osamotnienia, a Hania z naturalną potrzebą pomagania innym. Wspólna droga stopniowo sprawia, że ich indywidualne lęki zaczynają się ze sobą splatać.