Frances Ha (2013)

Nowy Jork miał być miejscem, w którym dwudziestosiedmioletnia Halladay wreszcie zamieni ambicje w konkretny plan. Rzeczywistość okazuje się mniej uporządkowana. Bohaterka pracuje jako stażystka w zespole tańca współczesnego, zarabia niewiele i wciąż liczy, że dostanie szansę na stałe miejsce w grupie. Najpewniejszym punktem jej życia pozostaje Sophie, przyjaciółka jeszcze z czasów studiów. Kiedy jednak Sophie postanawia wyprowadzić się ze wspólnego mieszkania i coraz mocniej układa sobie życie z narzeczonym, dotychczasowy rytm codzienności zaczyna się rozpadać. Halladay przenosi się z jednego lokum do drugiego, na pewien czas zamieszkuje z Levem i Benjim, a przy tym próbuje utrzymać tempo miasta, które nie zamierza czekać, aż sama zdecyduje, czego właściwie chce. Benji z ironicznym dystansem komentuje jej życie uczuciowe, choć między nimi pojawia się trudna do jednoznacznego określenia bliskość. Kolejne nieudane przesłuchania, problemy finansowe i impulsywne decyzje prowadzą ją od Brooklynu przez rodzinne Sacramento aż po krótki, osobliwy wypad do Paryża. Za pozornym chaosem kryje się jednak bardzo konkretne pytanie: jak zbudować dorosłe życie, gdy przyjaźń, praca i marzenia przestają rozwijać się w tym samym kierunku? Halladay uparcie szuka własnego miejsca, nawet jeśli na razie nie potrafi go nazwać.