Godzina ciszy (2024)

Frank Shaw wraca do policyjnej pracy po wypadku, który na stałe uszkodził jego słuch. Dla doświadczonego bostońskiego detektywa oznacza to konieczność nauczenia się zawodu na nowych zasadach: korzysta z aparatów słuchowych, uczy się języka migowego i próbuje zaakceptować ograniczenia, których wcześniej nie znał. Niespodziewanie były partner prosi go o pomoc podczas rozmowy z Avą Fremont, niesłyszącą kobietą będącą świadkiem brutalnego zabójstwa. Ava posiada informacje, których sprawcy nie mogą pozwolić jej przekazać policji, a najmocniejszym dowodem okazuje się nagranie związane ze zbrodnią. Gdy Frank wraca do jej mieszkania, sytuacja gwałtownie się zmienia. Uzbrojeni ludzie pojawiają się w przeznaczonym do rozbiórki budynku, by uciszyć jedyną osobę mogącą ich obciążyć. Detektyw i świadkini zostają odcięci od bezpiecznej drogi ucieczki. Oboje muszą polegać na sobie, choć komunikacja jest utrudniona, a napastnicy mają przewagę liczebną i znają policyjne procedury. Utrata słuchu, która dotąd była dla Franka osobistym problemem, podczas polowania w pustym bloku nabiera dodatkowego znaczenia: nie zawsze może usłyszeć zbliżającego się przeciwnika. Ava z kolei zna przestrzeń i potrafi dostrzegać sygnały, których detektyw mógłby nie zauważyć. Zamknięta przestrzeń wymusza improwizację: bohaterowie korzystają z klatek schodowych, pustych mieszkań i niedokończonych korytarzy, próbując jednocześnie nie zdradzić swojej pozycji.