Jeźdźcy sprawiedliwości (2020)

Markus służy w wojsku za granicą, gdy jego żona ginie w katastrofie kolejowej. Wraca do Danii, żeby zaopiekować się nastoletnią córką Mathilde, lecz żadne z nich nie potrafi poradzić sobie z nagłą stratą. Dziewczyna szuka sensu i chce rozmawiać o emocjach, podczas gdy ojciec reaguje na żałobę milczeniem, dyscypliną i przekonaniem, że tragedia była po prostu nieszczęśliwym zbiegiem okoliczności. Tę wersję podważa Otto, analityk statystyczny, który jechał tym samym pociągiem i przeżył wypadek. Zauważa serię powiązań sugerujących, że katastrofa mogła być zaplanowanym zamachem związanym z procesem przeciwko gangowi motocyklowemu. Do Otto dołączają jego ekscentryczni współpracownicy Lennart i Emmenthaler, wykorzystujący dane, komputery i niekonwencjonalne metody do wskazania potencjalnych sprawców. Markus, szkolony do działania w sytuacji zagrożenia, traktuje ich hipotezę znacznie bardziej dosłownie niż naukowcy początkowo zakładali. Prywatne dochodzenie szybko przybiera formę odwetu, a każdy kolejny krok opiera się na założeniu, że matematyczny wzór rzeczywiście wskazuje winnych. W domu Mathilde nie zna pełnego powodu zachowania ojca. Próba znalezienia odpowiedzialnych za śmierć jej matki zaczyna splatać się z pytaniem, czy przypadkowe wydarzenia zawsze muszą mieć wyjaśnienie, które da się policzyć i ukarać. Mathilde próbuje jednocześnie uporządkować żałobę przy pomocy psychologii i własnych teorii, co kontrastuje z metodami ojca i sprawia, że domowe rozmowy o stracie są równie ważne jak prowadzone po kryjomu dochodzenie.