Johnny (2022)

Patryk Galewski po kolejnym konflikcie z prawem dostaje wyrok, który ma być przede wszystkim karą, a okazuje się początkiem zupełnie innego życia. Sąd kieruje go do prac społecznych w hospicjum w Pucku. Chłopak, przyzwyczajony do twardych zasad ulicy i działania na własną rękę, nie ma ochoty zajmować się ciężko chorymi ludźmi. Na miejscu poznaje księdza Jana Kaczkowskiego, duchownego prowadzącego placówkę i konsekwentnie wciągającego młodych buntowników w codzienną pomoc pacjentom. Zamiast moralizowania są konkretne obowiązki, rozmowy, poczucie humoru i sytuacje, przed którymi Patryk nie może już uciec. Z czasem między nim a księdzem rodzi się relacja oparta na zaufaniu, choć obaj nie szczędzą sobie trudnych pytań i mocnych słów. Praca w hospicjum zmusza Patryka do spojrzenia na własne wybory z innej perspektywy, a spotkania z podopiecznymi stopniowo rozbijają jego dotychczasową obojętność. Kiedy Jan sam zaczyna poważnie chorować, układ nauczyciel–podopieczny nabiera nowego znaczenia. Dla Patryka hospicjum, początkowo traktowane jak kolejny przykry obowiązek, staje się miejscem, w którym pierwszy raz od dawna ktoś oczekuje od niego czegoś więcej niż podporządkowania się karze. Ważną częścią tej drogi są także pacjenci i ich rodziny, dzięki którym Patryk uczy się, że obecność przy drugim człowieku bywa ważniejsza niż łatwe deklaracje.