Kafarnaum (2018)

Dwunastoletni Zain żyje z liczną rodziną w jednej z najbiedniejszych części Bejrutu, bez dokumentów, regularnej edukacji i poczucia, że dorośli potrafią zapewnić dzieciom podstawowe bezpieczeństwo. Pracuje, pomaga w domu i próbuje chronić młodszą siostrę Sahar, choć sam od dawna zmuszony jest zachowywać się jak ktoś znacznie starszy. Gdy rodzice podejmują decyzję dotyczącą dziewczynki, której Zain stanowczo się sprzeciwia, chłopiec opuszcza dom i zaczyna radzić sobie na ulicy. W okolicach niewielkiego parku rozrywki poznaje Rahil, migrantkę z Etiopii pracującą bez legalnego pobytu. Kobieta daje mu schronienie, a w zamian Zain opiekuje się jej małym synem Yonasem, kiedy ona wychodzi do pracy. Ten prowizoryczny układ przez pewien czas daje obojgu namiastkę stabilności, ale sytuacja Rahil jest bardzo krucha i jedno zatrzymanie wystarcza, by chłopiec został sam z dzieckiem. Zain szuka jedzenia, pieniędzy i sposobu na przetrwanie, coraz lepiej poznając ludzi wykorzystujących desperację osób pozbawionych dokumentów. Wydarzenia obserwujemy z perspektywy sprawy sądowej, w której chłopiec pozywa własnych rodziców za sprowadzenie go na świat i skazanie na życie bez opieki. Droga do sali sądowej prowadzi jednak przez doświadczenia, których żadne dziecko nie powinno dźwigać samodzielnie. Każdy kolejny dzień zmusza go do podejmowania decyzji, które normalnie należałyby do odpowiedzialnych dorosłych.