Królowa (2006)

Wiadomość o śmierci księżnej Diany w paryskim wypadku samochodowym dociera do Wielkiej Brytanii kilka miesięcy po zwycięstwie wyborczym Tony'ego Blaira. Rodzina królewska przebywa wówczas w Balmoral i traktuje tragedię przede wszystkim jako prywatną sprawę bliskich Diany oraz jej synów. Elżbieta II nie widzi powodu, by natychmiast zmieniać ustalone zasady dworskiego postępowania, zwłaszcza że po rozwodzie Diana formalnie nie należy już do rodziny królewskiej. Reakcja społeczeństwa okazuje się jednak znacznie silniejsza, niż przewiduje pałac. Przed królewskimi rezydencjami rosną góry kwiatów, media oczekują publicznego gestu, a milczenie monarchii zaczyna być odczytywane jako chłód i obojętność. Blair, dopiero uczący się swojej roli premiera, próbuje przekonać monarchinię, że sytuacja wymaga odpowiedzi wykraczającej poza protokół. Między Downing Street a Balmoral trwa seria rozmów o pogrzebie, fladze, powrocie do Londynu i wystąpieniu przed kamerami. Elżbieta II musi pogodzić własne rozumienie obowiązku z presją opinii publicznej, podczas gdy Blair balansuje między szacunkiem dla monarchii a świadomością, że jej pozycja zaczyna zależeć od sposobu przeżywania narodowej żałoby. Kilka dni po tragedii staje się testem dla instytucji, które zwykle działają według reguł ustalonych na długo przed kryzysem. Każdy gest jest obserwowany i interpretowany, dlatego nawet decyzje dotyczące prywatnej żałoby zaczynają mieć znaczenie polityczne.