Lee. Na własne oczy (2024)

Lee Miller zaczyna wojnę z dala od frontu, jako ceniona fotografka i była modelka obracająca się w artystycznym środowisku Europy. Gdy konflikt obejmuje kolejne kraje, spokojne życie przestaje jej wystarczać. Podejmuje pracę dla brytyjskiego „Vogue’a” i konsekwentnie walczy o możliwość dokumentowania wydarzeń, do których kobiety-korespondentki mają ograniczony dostęp. Z czasem trafia coraz bliżej działań wojennych, fotografując żołnierzy, cywilów i miasta naznaczone skutkami niemieckiej okupacji. Towarzyszy jej fotograf David Scherman, z którym dzieli niebezpieczeństwa podróży przez wyzwalaną Europę. Dla Lee aparat nie jest jednak sposobem na zdobycie rozgłosu. Chce pozostawić świadectwo tego, czego była świadkiem, nawet kiedy obrazy stają się trudne do zniesienia. Jej upór prowadzi ją do miejsc, w których wojna odsłania najbardziej brutalne oblicze, a zawodowy obowiązek coraz mocniej zderza się z osobistymi emocjami. Kolejne doświadczenia wpływają również na relację z Rolandem Penrose’em i na sposób, w jaki sama patrzy na własną przeszłość. Historia skupia się na okresie, w którym Miller przestaje być kojarzona przede wszystkim ze światem mody i staje się jedną z osób dokumentujących najważniejsze wydarzenia końca II wojny światowej. Jej praca prowadzi od Londynu przez Francję aż do Niemiec, gdzie fotografowane sceny na zawsze zmieniają sposób, w jaki rozumie własny zawód.