Sztandar Chwały (2006)

Zdjęcie przedstawiające amerykańskich żołnierzy wznoszących flagę na górze Suribachi szybko staje się jednym z najbardziej rozpoznawalnych obrazów wojny na Pacyfiku. Za fotografią kryją się jednak ludzie, którzy kilka dni wcześniej wylądowali na Iwo Jimie i znaleźli się pod intensywnym ostrzałem dobrze przygotowanych japońskich obrońców. John "Doc" Bradley, Ira Hayes i Rene Gagnon przechodzą przez walki, w których zdobycie niewielkiego fragmentu skalistej wyspy kosztuje życie kolejnych kolegów. Gdy fotografia obiega Stany Zjednoczone, trzej ocalali uczestnicy słynnego wydarzenia zostają ściągnięci z frontu i przedstawieni społeczeństwu jako bohaterowie. Ich nowym zadaniem jest podróżowanie po kraju, występowanie na wiecach i zachęcanie Amerykanów do kupowania obligacji finansujących dalszą wojnę. Publiczne uroczystości wymagają prostych historii o odwadze i zwycięstwie, podczas gdy wspomnienia żołnierzy są znacznie bardziej skomplikowane. Szczególnie Ira coraz gorzej znosi rozdźwięk między tym, czego doświadczył na wyspie, a rolą, którą ma odgrywać przed tłumami. Narracja wraca do pola bitwy i późniejszej kampanii promocyjnej, zestawiając wojenną codzienność z narodzinami symbolu, który dla ludzi widocznych na fotografii oznacza coś zupełnie innego niż dla milionów odbiorców w kraju. Bohaterstwo staje się tu oficjalną opowieścią tworzoną na oczach tych, którzy pamiętają znacznie mniej uporządkowaną wersję wydarzeń.