Miłość jak miód (2024)

Majka i Agata przyjaźnią się od lat, choć ich codzienność wygląda zupełnie inaczej. Pierwsza mieszka nad Bałtykiem, prowadzi cukiernię i znaczną część czasu poświęca dzieciom oraz wnukom. Druga pracuje jako ceniona architektka wnętrz, żyje bliżej Tatr i po rozstaniu z partnerem próbuje na nowo ułożyć własne sprawy. Obie są po pięćdziesiątce i coraz częściej zakładają, że największe życiowe zmiany mają już za sobą. Spotkanie na pogrzebie dawnej koleżanki uruchamia jednak pomysł, który wybija je z rutyny. Agata namawia Majkę na wyjazd w góry, sama natomiast zajmuje jej miejsce nad morzem. Zmiana otoczenia oznacza wejście w cudze obowiązki, relacje i problemy, których żadna nie zna tak dobrze, jak początkowo sądzi. Majka próbuje odnaleźć się z dala od rodziny, Agata zaś konfrontuje się z życiem zbudowanym przez przyjaciółkę wokół bliskich. W obu miejscach pojawiają się ludzie, którzy komplikują pierwotny plan i przypominają kobietom, że uczucia nie mają ustalonego terminu ważności. Spontaniczna zamiana staje się okazją do sprawdzenia, które przyzwyczajenia naprawdę są ich własnym wyborem, a które powstały ze strachu przed kolejnym początkiem. Obie przyjaciółki szybko odkrywają też, że z cudzej perspektywy własne życie wygląda inaczej. To, co wcześniej wydawało się oczywistym obowiązkiem albo rozsądnym kompromisem, po zmianie miejsca zaczyna przypominać ograniczenie, z którego można jednak zrezygnować.