O psie, który jeździł koleją 2 (2025)

Powrót Zuzi do Polski po udanej operacji miał oznaczać przede wszystkim spotkanie z Lampo, ukochanym owczarkiem znanym z kolejowych wypraw. Pod nieobecność dziewczynki psem opiekował się dyrektor stacji, którego uporządkowana codzienność szybko podporządkowała się zwyczajom energicznego podopiecznego. Lampo nadal korzysta z każdej okazji, by ruszyć pociągiem w drogę, lecz pewnego dnia nie wraca o zwykłej porze. Nie pomaga nawet nadajnik GPS przy obroży, a zaniepokojony dyrektor nie potrafi ustalić, gdzie zniknął. W obawie przed reakcją Zuzi przygarnia ze schroniska bardzo podobnego psa, licząc na to, że uda się ukryć problem. Plan rozpada się natychmiast po przyjeździe dziewczynki. Zuzia rozpoznaje, że czeka na nią suczka Luna, a nie jej przyjaciel. Zamiast pogodzić się z niewiedzą, razem z Antkiem rozpoczyna poszukiwania Lampo. Do wyprawy dołącza także Luna, która z przypadkowej zastępczyni staje się ważną częścią ekipy. Trop prowadzi bohaterów coraz dalej od stacji, a poszukiwanie zaginionego psa zmienia się w podróż wymagającą samodzielności, współpracy i zaufania do nowej czworonożnej towarzyszki. Tymczasem dyrektor stacji próbuje nadrobić własny błąd i rusza za dziećmi, zanim ich samodzielna akcja przyniesie kolejne kłopoty. Poszukiwania pokazują też, że Luna nie jest kopią Lampo, lecz zwierzęciem z własnym charakterem i potrzebami.