Orion i Ciemność (2024)

Jedenastoletni Orion potrafi znaleźć powód do niepokoju niemal wszędzie. Boi się psów, pszczół, oceanu, szkolnych sytuacji, promieniowania telefonu, upadku z wysokości i wielu innych rzeczy, które skrupulatnie zapisuje w notesie. Największym problemem pozostaje jednak noc. Gdy pewnego wieczoru gaśnie światło, w jego pokoju pojawia się Ciemność – ogromna, uśmiechnięta istota będąca dosłownym ucieleśnieniem lęku chłopca. Zmęczona ciągłym obwinianiem za wszystko, co straszne po zachodzie słońca, zabiera Oriona w podróż dookoła świata, by pokazać mu, jak naprawdę działa noc. Po drodze chłopiec poznaje innych jej mieszkańców: Sen, Bezsenność, Ciszę, Marzenia i Tajemnicze odgłosy. Każde z nich wykonuje własną pracę, gdy ludzie śpią, a obecność przestraszonego pasażera początkowo bardziej przeszkadza niż pomaga. Orion stopniowo zauważa jednak, że rzeczy budzące niepokój z daleka mogą wyglądać zupełnie inaczej, gdy pozna się ich znaczenie. Przyjaźń z Ciemnością nie usuwa automatycznie wszystkich obaw, szczególnie że na horyzoncie pojawia się Światło, którego popularność zaczyna wpływać na nocne istoty. Podróż staje się dla chłopca próbą zaakceptowania niepewności zamiast ciągłego przewidywania najgorszego oraz zrozumienia, że odwaga nie wymaga całkowitego braku strachu. Najtrudniejsze okazuje się przyznanie przed samym sobą, że strach nie zawsze znika po jednym zwycięstwie i czasem trzeba nauczyć się działać pomimo jego obecności.