Platforma (2019)

Goreng dobrowolnie budzi się w niezwykłym ośrodku, w którym każdy poziom ma ten sam układ: betonową celę, dwóch mieszkańców i duży prostokątny otwór w podłodze oraz suficie. Raz dziennie przez budynek zjeżdża ruchomy stół zastawiony jedzeniem przygotowanym dla wszystkich osadzonych. Na najwyższych piętrach można jeść niemal bez ograniczeń. Im niżej zatrzymuje się stół, tym mniej na nim zostaje, a mieszkańcy najniższych poziomów często nie dostają nic. Goreng trafia do celi z Trimagasiem, który zna reguły obiektu i szybko tłumaczy mu podstawową zasadę: co miesiąc ludzie budzą się na losowo wybranym piętrze. Dzisiejszy uprzywilejowany może więc niedługo znaleźć się w miejscu, gdzie przeżycie zależy od resztek pozostawionych przez innych. Bohater stopniowo poznaje kolejnych mieszkańców, między innymi Imoguiri i tajemniczą Miharu, regularnie przemieszczającą się wraz z ruchomym podestem. Zaczyna też rozumieć, że system został zaprojektowany tak, by wymuszać egoizm i konflikt między osobami znajdującymi się na różnych poziomach. Goreng próbuje sprawdzić, czy da się narzucić zasady podziału jedzenia ludziom, którzy nie mają powodu ufać nieznajomym. Im głębiej poznaje mechanizm ośrodka, tym bardziej zwykłe przetrwanie zmienia się w próbę wysłania wiadomości jego administratorom. Z czasem ruchomy stół przestaje być dla niego wyłącznie źródłem jedzenia i staje się narzędziem, dzięki któremu można dotrzeć do ludzi na innych poziomach.