Porwany (2017)

Zwykłe popołudnie w parku rozrywki zmienia życie Karli Dyson w ciągu kilku sekund. Kobieta na moment traci z oczu kilkuletniego syna Frankiego, a chwilę później zauważa, jak obca osoba wciąga chłopca do samochodu. Nie ma czasu na spokojne wezwanie pomocy ani czekanie na procedury. Karla rusza za porywaczami własnym autem i próbuje utrzymać ich pojazd w zasięgu wzroku mimo ruchu, niebezpiecznych manewrów oraz kolejnych prób zgubienia pościgu. Nie zna sprawców, ich celu ani miejsca, do którego jadą. Każda decyzja musi więc opierać się na tym, co zdąży zauważyć podczas jazdy. Utrata telefonu dodatkowo ogranicza możliwość kontaktu z policją, a przypadkowe osoby nie rozumieją, dlaczego desperacko łamie przepisy. Z czasem Karla dostrzega, że porywacze są gotowi użyć przemocy wobec każdego, kto stanie im na drodze. Mimo strachu nie rezygnuje, bo oddalenie się samochodu oznaczałoby utratę jedynego tropu prowadzącego do Frankiego. Pościg przenosi się między drogami i kolejnymi miejscami, zmuszając ją do coraz bardziej ryzykownych działań. Dla Karli nie chodzi o schwytanie przestępców, lecz o niedopuszczenie, by jej syn zniknął bez śladu. Z każdą minutą coraz wyraźniej rozumie, że jeśli straci samochód porywaczy z oczu, późniejsze śledztwo może już nie wystarczyć, by odnaleźć chłopca na czas.