Przed wschodem słońca (1995)

Jesse poznaje Céline przypadkiem w pociągu jadącym przez Europę. On jest Amerykaninem zmierzającym do Wiednia, skąd następnego ranka ma samolot do Stanów Zjednoczonych; ona jest francuską studentką wracającą do Paryża po wizycie u babci. Zwykła rozmowa w wagonie szybko staje się na tyle zajmująca, że Jesse proponuje nietypowy układ: Céline wysiądzie z nim w Wiedniu, a do rana będą wspólnie spacerować po mieście. Dziewczyna zgadza się, choć oboje wiedzą, że mają przed sobą tylko kilka godzin. Bez szczegółowego planu przemierzają ulice, zaglądają do kawiarni, sklepów i przypadkowo napotkanych miejsc. Rozmawiają o rodzinie, związkach, religii, śmierci, ambicjach i wyobrażeniach o przyszłości, coraz częściej odsłaniając rzeczy, których zwykle nie mówi się osobie poznanej tego samego dnia. Między żartami i dłuższymi dyskusjami pojawia się rosnące zainteresowanie, ale świadomość porannego rozstania pozostaje obecna przez całą noc. Każde z nich ma inne doświadczenia i inaczej podchodzi do miłości, dzięki czemu kolejne rozmowy stają się próbą sprawdzenia, czy chwilowa bliskość może znaczyć coś więcej. Wiedeń jest dla nich jednocześnie miejscem spotkania i zegarem odmierzającym czas do odjazdu. Im bliżej świtu, tym trudniej traktować wspólnie spędzoną noc jak krótki epizod bez dalszych konsekwencji.