Śmierć w środku zimy (2025)

Barb wyrusza samotnie przez północną Minnesotę, żeby spełnić ostatnią prośbę zmarłego męża Karla i rozsypać jego prochy nad jeziorem, z którym łączyły ich ważne wspomnienia. Zimowa podróż miała być prywatnym pożegnaniem, ale gwałtowna śnieżyca spycha ją na boczne drogi i zmusza do szukania wskazówek w odległej leśnej chacie. Mieszkający tam mężczyzna wzbudza jej nieufność, zwłaszcza gdy w pobliżu pojawiają się ślady, których jego wyjaśnienia nie potrafią przekonująco usprawiedliwić. Wkrótce Barb dostrzega młodą kobietę próbującą uciec z niewoli i rozumie, że przypadkiem trafiła na miejsce porwania. Do najbliższej miejscowości jest daleko, telefon nie ma zasięgu, a zamieć odcina łatwą drogę po pomoc. Porywacze są uzbrojeni i wiedzą, że ktoś zainteresował się ich kryjówką. Barb, przyzwyczajona do radzenia sobie w surowym klimacie, zaczyna wykorzystywać teren, pogodę i doświadczenie zdobyte podczas lat spędzonych z mężem. Nie planowała zostać niczyją ratowniczką, lecz świadomość, że uwięziona dziewczyna może liczyć wyłącznie na nią, nie pozwala odjechać. Żałobna wyprawa zamienia się w niebezpieczną grę prowadzoną na zamarzniętym jeziorze i w lesie, gdzie znajomość zimy może znaczyć więcej niż przewaga liczebna. Każda próba wezwania pomocy oznacza ryzyko zdradzenia własnej pozycji ludziom, którzy znają okolicę i nie zamierzają wypuścić świadka.