Śniegu już nigdy nie będzie (2021)

Żenia przyjeżdża ze Wschodu i niemal od razu wyróżnia się wśród mieszkańców bogatego, zamkniętego osiedla pod Warszawą. Jest masażystą, ale jego klienci szybko odkrywają, że spotkania z nim przynoszą coś więcej niż ulgę obolałym mięśniom. Mężczyzna potrafi uspokajać, hipnotyzować i skłaniać ludzi do mówienia o sprawach, których nie powierzają nawet najbliższym. Za identycznymi fasadami luksusowych domów kryją się choroby, samotność, problemy małżeńskie, lęk o dzieci i poczucie pustki, którego nie da się zagłuszyć pieniędzmi. Żenia przechodzi od jednego domu do drugiego, stopniowo stając się powiernikiem kolejnych rodzin. Sam również nosi w sobie przeszłość związaną z Ukrainą i Prypecią, choć niechętnie tłumaczy, skąd pochodzą jego niezwykłe zdolności. Mieszkańcy zaczynają czekać na jego wizyty z coraz większym napięciem, a granica między profesjonalnym zabiegiem, emocjonalnym uzależnieniem i czymś niemal magicznym robi się coraz mniej wyraźna. Wraz z kolejnymi spotkaniami Żenia wpływa na relacje wewnątrz osiedla, nie zawsze świadomie. Historia obserwuje ludzi żyjących w komfortowej izolacji, którzy w obcym masażyście odnajdują uwagę i spokój, jakich nie potrafią dać sobie nawzajem. Jego obecność uruchamia przy tym pytania o to, czego naprawdę szukają właściciele drogich domów: zdrowia, bliskości, czy może krótkiej ucieczki od własnej codzienności.